|
Op de “Autumn Tour” van onze 2
Spaans-Engelse vrienden, Luis en Sofia, hadden ze het er al uitgebreid over. Een
nachtritje van Stevenage (iets boven Londen) die we zeker niet mochten missen !
Dus na enkele forum bezoeken kwam Weske al gauw te weten dat er dat weekend ook
nog een Mini Moke Weekend was in het Ace Café in Londen. Dus ideaal te
combineren en vlug een shuttle en hotelleke geboekt.
Héél vroeg de zaterdagmorgen richting Calais. Het weer
viel jammergenoeg héél erg tegen. Het goot water op de autostrade van de
Londense ring, de verkeersdrukte was enorm door het einde van de krokusvakantie
daar. ‘k Was héél blij dat we veilig aan het Ace Café aankwamen. Er stonden al
zo’n 15-tal Mokes en 10-tal Mini’s. Ook was er gelijkertijd een Chrysler
Meeting, maar dat is niet uitzonderlijk daar. Alle weekends zijn daar auto of
moto treffen, Zelfs iedere eerste donderdag van de maand komen daar altijd
Mini’s samen voor een gezellige babbel. Het Ace Café is een historisch Rocker
Café met een grote geschiedenis, dat merk je aan de muren vol met oude posters
en foto’s. Meer info vind je op hun website, zeker eens de moeite om naar te
surfen.
www.ace-cafe-london.com Het was een tof weerzien met
de vele leden van de Mini Moke Club. Paul, geen onbekende in de Moke wereld, had
op weg naar de meeting een steentje gehad in de voorruit van de Moke en deze was
tijdens het rijden in duizende scherven gebroken. Gelukkig is hij er heelhuids
geraakt samen met zijn neef. Na ons kwamen er nog enkele Mokes bij. Door het
onaangename weer keerden er al vlug velen terug huiswaarts. Ja, een Moke is niet
altijd zo vochtbestandig hé ! Tegen een uur 2 in de namiddag hadden wij het ook
een beetje gehad van de natte regendruppels en reden we richting Novotel hotel (Stevenage)
om wat te bekomen van de vermoeide trip en te genieten van een warme hap. Maar
al vlug was het weer tijd om te vertrekken naar de startplaats van onze
nachtrit. Weske had dit heel goed bekeken, ons hotel was maar 5 minuten
verwijderd van de “The Chequers” Pub in Stevenage. In mondjes maat kwamen enkele
Mini’tjes aangereden, waarschijnlijk door het slechte regenweer overdag was er
een povere deelname van zo’n 15 à 20 Mini’s. Maar dat kon het enthousiasme van
de deelnemers niet verbrodden. En na een korte briefing vertrokken om de
anderhalve minuut de pikkedonkere kleine straatjes tegemoet. Zalig ! Een
gezellig bolleke-pijl roadbook met afstanden in mijlen wat toch wat aanpassen
was voor ons. Maar na een blokje om rijden, lukte dat wel vlotjes. Gelukkig was
het een heldere nacht maar door het regenweer waren sommige klein baantjes onder
water en af en toe splashten we door de bochten. Heerlijk !!! Mochten jullie de
foto’s van “Tour of Kent” terug herbeleven op onze website, wel dit ritje is
heel erg vergelijkbaar maar dan wel in het “pikkedonker”. Het roadbook ging
vlotjes en was in een mum van tijd afgewerkt. Zo’n toeristisch getind ritje van
49,9 miles was in iets meer dan 2 uur bereden. We eindigden terug in een pub,
met een toepasselijke naam “Coopers Inn” waar we nog een tijdje gezellig konden
napraten met de andere deelnemers. Luis en Sofia maakten vol enthousiasme heel
veel reclame voor onze polderroute en hopen zeker wat meer Engelse teams te
kunnen overtuigen om dit jaar mee te komen naar het vaste land. Dat zou
natuurlijk tof zijn.
Weske en ik vinden deze rit zeker een
aanrader voor mensen die geen schrik hebben in het donker links van de weg te
rijden en zin hebben in een typisch Engels ritje. Ze zijn heel zeldzaam in
Engeland maar heel leuk om te doen. Dus volgend jaar zeker terug te vinden in
onze kalender !!!
Mini groetjes
Weske en Anja
|
>
